Słowo od autora: Czytając ten tekst po 8 latach od napisania zdaję sobie sprawę, że zawiera wiele uchybień. Nie łatwo było zdobyć materiały z uwagi na to, że większość książek i opracowań dotyczących interesującego mnie tematu, które odnalazłem w bibliotekach, było wydanych w języku rosyjskim. Ponadto teksty, na których się opierałem były pisane w różnych latach (epokach ustrojowych) i przez różnych autorów. Stąd mam wrażenie, że niektórzy z nich pisząc o narodach Rosji (bądź ZSRR) musieli zwracać uwagę na występującą cenzurę lub wyrażali niekiedy własną opinię na temat wydarzeń u naszych wschodnich sąsiadów. Mogą więc pojawiać się pytania na temat ich pisarskiej obiektywności. Stanisław Cieślik.

więcej 16.11.2010 r.

Można powiedzieć, że to taka eskimoska olimpiada. Raz na cztery lata organizowane jest Walne Zgromadzenie przedstawicieli Eskimosów z Kanady, Grenlandii, Rosji i Stanów Zjednoczonych - Inuit Circumpolar Council. W tym roku przypadła okrągła, 30 rocznica spotkań. Dla Eskimosów to bardzo ważne wydarzenie, gdzie wszyscy razem mogą omawiać i decydować na temat istotnych problemów dotyczących ich niemałego przecież regionu. Uchwalone decyzje są podstawą i mapą przewodnią do prac prowadzonych w terenie. ...

więcej 27.10.2010 r.

Dość spory "problem" stanowią obecnie ludy tubylcze regionów Północy, których tradycyjny rytm życia został zburzony bądź zaburzony przez ingerencję kolonizatorów i zderzenie odmiennych kultur. Problem ten występuje praktyczne na obszarze całej Arktyki, choć odnosi się również (a być może nawet i w szczególności) do innych rdzennych nacji. W naukach etnologicznych nazywany jest akulturacją ...

więcej 23.09.2010 r.

W roku 1953 i 1955 rząd kanadyjski przeprowadził eksperyment zasiedlenia najdalszych krańców Dalekiej Północy. Operacja została przeprowadzona relokując społeczności tubylcze z Pond Inlet i Inukjuak (dawniej Port Harrison).
Mimo protestów Eskimosów, w roku 1953 na miejsce Resolute Bay dotarły 23 osoby i 27 psów. Program relokacji w początkowej fazie odbył się bez zapewnienia na miejscu niezbędnej infrastruktury. Kontrowersje w tej sprawie trwały od samego początku i w roku 1996 rząd Kanady zdecydował się wypłacić Eskimosom odszkodowanie w wysokości 10 milionów $. Teraz do tej kwoty dołączył również oficjalną notę z przeprosinami.

więcej 25.08.2010 r.

Dzisiejsi Eskimosi Labradorscy wywodzą się z tak zwanej kultury Thule. Na teren Półwyspu przybyli stosunkowo niedawno, bo w drugiej połowie XV w., czyli na krótko przed Europejczykami. W odróżnieniu od pozostałych grup kanadyjskich Eskimosów, Inuici Labradorscy bardzo wcześnie zetknęli się z białymi kolonizatorami. Pierwsze spotkania miały miejsce już koło 1760 roku. Znaczący wpływ na kontakty między Inuitami Labradorskimi a Białymi mieli osiadli w Nowej Fundlandii i Labradorze Bracia morawscy. Dzisiaj teren ten nazywany jest Nunatsiavut a Inuici posiadają szeroką autonomię.

więcej 31.05.2010 r.

KBP przy Prezydium PAN w latach 2007 - 2008 pełnił również funkcję Polskiego Komitetu ds. 4 Międzynarodowego Roku Polarnego. Nadrzędnym celem działań Komitetu Badań Polarnych w 2008 roku było:
• Zabezpieczenie udziału polskich instytucji naukowych w międzynarodowych programach zawiązanych z 4th International Polar Year (4IPY) - 4 Międzynarodowym Rokiem Polarnym 2007 - 2008 (MRP).
• Kontynuacja prowadzenia działalności wydawniczej na wysokim poziomie merytorycznym i edytorskim kwartanika "Polish Polar Research", znajdującego się na tzw. "liście filadelfijskiej".

więcej 23.02.2010 r.

Europejska część Arktyki zamieszkiwana jest w głównej mierze przez Lapończyków (Samów, Saamów lub Sapmi) oraz na wschodzie - Nieńców, Komi, Wepsów, Karelów, Ewenków i pomniejsze grupy tubylcze. W niniejszym artykule skupimy się jedynie na Lapończykach.
Nie jest to etnonim zupełnie nieznany. Często region ten kojarzony jest z ojczyzną świętego Mikołaja i gwiazdkowymi prezentami. Natomiast o samej ludności lapońskiej, skąd pochodzą, kim są, o ich kulturze wiemy już nieco mniej ...

więcej 18.02.2010 r.

Niewielu z nas miało okazję oglądać niedźwiedzia polarnego w warunkach naturalnych. Niegościnne tereny Arktyki nie sprzyjają tego typu obserwacjom. Ze względu na olbrzymie terytorium na jakim występują, jak również samotny tryb bytowania, nie lada problem sprawiają one również naukowcom, którzy prowadzą analizy, statystyki i badania nad tymi ssakami.
Niniejszy artykuł ma na celu przybliżyć nieco sylwetkę tego największego drapieżnika Arktyki.

więcej 12.01.2010 r.